Mianem hazardu określa się gry pieniężne, w których o przegranej i wygranej decyduje zrządzenie losu, przypadek. Słowo „hazard” wywodzi się z języka arabskiego [az-zahr] i tłumaczone jest jako kostka, gra w kości. Dynamiczny rozwój hazardu zapoczątkowany został w latach 70, ale jego początki sięgają czasów Starożytnego Rzymu, gdzie grze w kości towarzyszyły pieniądze mające podgrzać atmosferę. Później w czasach renesansu rozrywka hazardowa była zarezerwowana tylko dla burżuazji. To we Francji narodził się poker, którego nazwa pochodzi od „poque”, co znaczy oszukiwać. Hazard przybierał rozmiary plagi społecznej i był taki okres, kiedy wydano zakaz gry w karty pod groźbą utraty życia, lecz na niewiele się to zdało i z czasem pogodzono się z tą formą rozrywki.

Nie zaprzeczalną stolicą hazardu jest Las Vegas, w którym ludzie codziennie dla rozrywki wydają miliony dolarów. Do najbardziej popularnych gier hazardowych należą min. ruletka i poker. Branża hazardowa zarabia w Stanach Zjednoczonych o wiele więcej niż wytwórnie filmowe.

Dzisiaj gry hazardowe są formą rozrywki, która jednak, choć przyjemna dla duszy i pozwalająca na oderwanie się od rzeczywistości, niesie ze sobą ryzyko uzależnienia i utraty sporych zasobów majątkowych. Zaczyna się niewinnie od obstawiania niewielkich sum pieniędzy, dreszczyku emocji i wielkich nadziei na wygraną. Jednak wraz z rozkręcaniem się gry inwestujemy w nią coraz wyższe sumy, niejednokrotnie się przy tym zadłużając. Wraz z zapożyczaniem się narastają problemy spłaty i jeszcze intensywniejsze przekonanie o wygranej, która jednak nie nadchodzi.

Fenomen hazardu właśnie polega na połączeniu z jednej strony twardych praw matematyki (rachunków prawdopodobieństwa wygranej) oraz niezrozumiałego świata ludzkich nadziei i namiętności.